نازلی سخن نگفت

نمايشگاه کتاب و پدران منتظر در راه!

به جرم ناکرده محکوميم...

حکم ما اما پيش از جرممان نوشته شده است...

در روزنامه خواندم غرفه کودکان ديگر پذيرای پدران نيست...

خانواده مفهومش مادر و کودک است. پدر پشت ديوار پارچه ای انتظار می کشد.

کودک دست مادر را رها می کند. گم می شود. و در نهايت لذت يک روز با هم بودن

٬ به دعوايی تلخ زنگ می بازد...

دختران مجرد هم جايشان در غرفه کودکان نيست...پسران نيز هم...

اين فلسفه را نمی فهمم...

فرهنگی ترين همايش ها ضد فرهنگ تبليغ می کند.

در کوچه پس کوچه های جردن ميهمان ايرلندی مان را مرد موتورسوار اما نوازش

می کند!!!!

من در شگفتم که چه کنم...

هنوز هم خيره به واژه های نيامده ام می نگرم...

+   نازلی حقانی پرست ; ۸:٤٤ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱٩ اردیبهشت ۱۳۸٦

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir