پشت ديوار شب

پشت ديوار شب٬ صدايی می ايد.

شبگرد شبرو هنوز هم می خواند...

هزار واژه را در هزار رج نوشتم.

هزار رج را اما با يک واژه...

من سخت غريبم...

تو باز هم نيستی تا برايت ببارم...

بوق ممتد کلافه ام می کند...

تو اين را هم خوب می دانی!

/ 0 نظر / 3 بازدید