پاره های روح من(۲)

پيشکش ان روح بزرگی که برای جسمش کوچک است...

به خودم!!!

*ميان اسمان و من

پنجره

با پرده اويخته اش حايل است.

ميان من و تو اما٬

خودمان تنها!!!

** شب اگر ابستن باشد به حوادث

        روز اگر بار برگيرد از وقايع

             من اما زايیده تمامی وقايع و حوادثم.

                   تو می دانی من فرزند کدامين شب٫

                           زاييده کدامين روزم؟؟؟

*** شب امد

          ماند

             و رفت.

                               مثل يک روسپی

         صبح امد

            ماند

              و رفت.

                               مثل يک هرجايی

              نقش من چيست که مدام در امد و شدم؟

 

**** دود می گريزد از سيگار

             من از من!

 

***** دو تن٬ ئو تنهايی

ئو نت هم گاهی روی خط های حامل

 فرار می کنند از هم !

  ضرباهنگ زندگی سرطانی ست!

****** ماهی را که از اب بگيرند                 می ميرد.

                      مثل من که از من !

 

*******چيزی در من وول می خورد. مثل کرمی...

             حالت تهوع خفه ام کرده است.

             مگو که هر چيزی که درونمان وول می خورد

                              حس دارد!

******** سپيد رنگ خالق

                سياه رنگ مخلوق

                ترکيبش چه می شود؟

                               من خاکستری  ....

                                  يا تو راه راه!؟؟

********* فرشتگان بالهای ابی مخملی شان را به هم می سايند.

       من صدايی می شنوم از غيب

        که مرا می خواند.

        پنجره را باز می کنم .

         از لبه اش پر می گشايم و............................

                               سقوط!

                    باز هم بد مستی..........................

********** کودک نبودی که بدانی

                  بادبادکی که نخش ول شد و رفت

                   تلخ ترين کابوس کودکانه است.

                                     بادکنک های رنگی هم روزی می ترکند...

                  کودک بودن به خدا دشوارترين فعل ممکن است!!

/ 6 نظر / 4 بازدید
فرزانه

خيلي وقتها از كودك شدن هم مي مانيم..چه به كودك بودن و ماندن

نازلی

به فرزانه: کودک باش و به کودک درونت نه نگو.... انقدر ظريف و کوچک است که به اشارتی می شکند!

شهرام

زيبا بود .. با اينکه طولانی بود ولی همشو خوندم ..

نازلی

به شهرام: از اينکه همه اش رو خوندی ممنونم... خيلی قشنگه که ادم هايی که يه روز با تو غريبند٬ غريبانه های تو را می خوانند و با تو اشنا می شوند... باز هم سپاس!

نازلی

به هانيه: کودک بودن که محسنات نمی خواهد. همش محسناته... خراب می کنی٬ ميگن بچه اس٬بلد نيست. گند می زنی می گن نی نيه و حاليش نيست... حال می کنی می گن کوچولو و اينهام بازی است... تازشم چيه زرت و زرت داريم بزرگ می شيم؟؟؟ من که هنوز تو کودکیام جا خوش کردم... اصلا دلم می خواهد بستنیمو لیس بزنم و نوشابه امو هورت بکشمو رو دیوار ها با ذغال خط بکشم...

هانيه

اميدوارم ليبرال باشی کودک بودن همچين سختم نيست کافيه هر چی بقيه ميگن گوش کنی يعنی جيززز يا اوخ خ خ خ اينا و فکر کنی بزرگتر ها عقل کلن که در واقع با عرض پوزش خلند...خب حالا لطفا برا بچه بودن محسناتی پیدا کن من برا راهنمایی چند تا رو میگم هری پاتر شکلات ....